افزونه جلالی را نصب کنید.

کسوف، زیباترین اندوهِ آسمان

  • کد خبر : 39533
  • 28 آبان 1405 - 20:22
کسوف، زیباترین اندوهِ آسمان
*کسوف، زیباترین اندوهِ آسمان*

از همان آغازِ آفرینش، سرنوشت، بی‌آنکه چیزی بگوید، خورشید را به روشناییِ روز سپرد و ماه را به سکوتِ شب.
نه از آن رو که عاشقِ یکدیگر نبودند، بلکه شاید بعضی عشق‌ها برای رسیدن آفریده نمی‌شوند؛ برای انتظار کشیدن آفریده می‌شوند.
ما هرگز راهِ هم را گم نکردیم.
تمامِ این سال‌ها فقط چند لحظه، چند نفس، چند غروب، از هم جا مانده بودیم.
من از افق سر برمی‌آوردم، در همان لحظه‌ای که تو آرام، چون رؤیایی خسته، در آغوشِ شب محو می‌شدی.
و دنیا، محوِ زیباییِ آسمان بود…
بی‌آنکه بداند هر غروب، صدای شکستنِ قلبِ خورشید در هیاهوی نور گم می‌شود؛ و هر شب، ماه، اشک‌هایش را پشتِ چهره‌ی نقره‌ایِ خود پنهان می‌کند.
می‌گویند خورشید از آتش است.
اما مگر کسی می‌داند سوزناک‌ترین آتش، آتشِ نرسیدن است؟
و می‌گویند ماه سرد است.
اما چه کسی فهمیده که سردترین شب‌ها، از نبودنِ یک نفر آغاز می‌شوند؟
سال‌ها گذشت.
باد، نامِ ما را از روی ابرها پاک کرد.
ستاره‌ها، یکی‌یکی خاموش شدند.
فصل‌ها، بی‌آنکه منتظرمان بمانند، از کنارمان عبور کردند.
اما ما، هنوز در دورترین مدارهای آسمان، ردِّ نفس‌های هم را جست‌وجو می‌کردیم.
نه برای آنکه صاحبِ یکدیگر شویم…
فقط برای آنکه باور کنیم هنوز کسی هست که به اندازه‌ی ما، به این عشق ایمان دارد.
تا اینکه روزی، آسمان، تابِ این همه دلتنگی را نیاورد.
زمان، برای چند دقیقه، از حرکت ایستاد.
نور، پلک بست.
و جهان، نامِ آن سکوتِ باشکوه را کسوف گذاشت.
اما آسمان، آهسته در گوشِ باد گفت:
نه…
این، لحظه‌ی دیدارِ دو عاشق است، دو نوری که بعد از عمری چرخیدن در مدارِ تنهایی، سرانجام به یکدیگر رسیده‌اند.
وقتی به تو رسیدم، نفهمیدم دارم می‌گریم یا می‌درخشم.
فقط فهمیدم فاصله، واژه‌ای بود که دیگر معنایی نداشت.
جهان گمان کرد نور خاموش شده است.
غافل از اینکه نور، گاهی آن‌قدر عاشق می‌شود که برای چند دقیقه، خودش را در آغوشِ عشق پنهان می‌کند.
از آن روز، هر بار که آسمان کسوف را تکرار می‌کند، من باور می‌کنم هیچ انتظاری تا ابد ادامه ندارد.
و هر بار که شب، ماه را در آغوش می‌گیرد، می‌دانم خورشید، آن سوی افق، هنوز به امیدِ همان چند دقیقه می‌سوزد.
شاید رازِ آسمان همین باشد…
که بعضی عشق‌ها قرار نیست هر روز کنارِ هم باشند
فقط کافی‌ست تمامِ جهان، حتی برای چند دقیقه، از حرکت بایستد…
تا دو عاشق، بی‌صدا، یکدیگر را در آغوش بگیرند.
و شاید به همین دلیل است که کسوف، زیباترین اندوهِ آسمان است.

فاطمه یوسف زاده
۱۷ ساله
کلاس ۱۲ حسابداری مدرسه آیت‌الله صدر بندرعباس

لینک کوتاه : https://chelchelehbandar.ir/?p=39533

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برچسبها